ثارالله به چه معنائی است؟
امام حسین (علیه السلام) را «ثارالله و ابن ثاره» نامیدهاند. یعنی پدر او نیز ثارالله است. البته همه این خاندان ثارالله هستند.
معنای لغوی و فقه الحدیثی ثار، ثور، اثاره، مثیر و تعابیر مشابه آن به معنای انگیختن، ایجاد کردن و تحریک کردن، تحول ایجاد کردن، جایی را شخم زدن و زیر و رو کردن و مانند آن است و اگر این معنا را با لوازم عقلانیاش در نظر بگیریم، آفرینش نیز یکی از مصادیق اثاره است؛ یعنی شخم زدن دارعدم.
ثار را به خونخواهی یا خونبها نیز تعبیر کردهاند.
خونبها دو معنا یا دو جهت و حیثیت دارد:
1ـ امام حسین (علیه السلام) خونبهای خداست.
2ـ خدا خونبهای امام حسین (علیه السلام) است که این معنا کم و بیش گفته شده و در روایاتی که پیرامون عشق به خدا و نیز عظمت روزه آمده است، میشود آن را یافت.
معنای دوم نسبت به معنای اول مشهورتر است،
اما توضیح معنای اول معنای خونبها بودن امام حسین (علیه السلام) برای خدا چیست؟ آیا خدا را کشتهاند که امام حسین (صلوات الله و سلامه علیه) خونبهای اوست؟ خداوند کشته نمی شود اما دستورات او کشته می شودهمچنانکه حیات مراتب مختلف دارد، موت نیز مراتب مختلف دارد. بر اساس معارف دینی موت خدا یعنی کشته شدن دستورات خداوند.
مجموعه عالم هستی از عقول تا اسفل سافلین فعل خدای متعال و از مراتب وجود خدای متعال هستند و طبعاً هر اتفاقی که برای مرتبهای از مراتب عالم افتد، برای خدای متعال افتاده که شواهد دینی در این زمینه بسیار است،مانند آنکه اگر مؤمنی آزردید، گویا خدا آزردیده است. بنابراین همچنانکه میشود خدا حزنپذیر و مسرتپذیر باشد، میتوان گفت که رفتارهای غلط انسان ها در عمل نکردن به توصیه های خداوند بمنزله کشتن خدا باشد.
پس با این توضیح که مرگ یعنی اتفاقی برای کسی بیفتد که آثار و اعمال و افعال و ظهورات مربوط به آن حوزه و اسم از بین رفته باشد، خدای متعال دو گونه اراده دارد: تکوینی و تشریعی
در اراده تکوینی، خدای متعال هیچگاه مغلوب هیچ موجودی قرار نمیگیرد و پیوسته خدا غالب است، مانند ولایت تکوینی نفس بر بدن.
اما در حوزه اراده تشریعی، یعنی آنچه به انبیا و اولیا فرمودند از سفارشها و دستوراتی که برای خلق بیاورند، اکثریت خلق بر اراده تشریعی خدا غلبه میکنند.
بنابراین اگر خلق کاری کردند که اراده تشریعی خدای متعال تحقق نیافت، در حقیقت اراده تشریعی خدا مرده است و مقتول واقع شده است.
اگر کسی در این دنیا مرده یا کشته شده، خونبهای آن به چه معناست؟ یعنی احیای آثار و افعال کسی که کشته شده در حد امکان.بنابراین وقتی امام حسین (علیه السلام) خونبهای خداست، یعنی آنچه در حوزه اراده تشریعی خدای متعال انجام نشد، امام حسین (علیه السلام) احیا میکند و در واقع احیای امر خداست که روایات درباره احیای امر خدا فراوان است.
البته این معنا درباره همه خاندان پیامبر (صلوات الله و سلامه علیهم اجمعین) صادق است و همه آنان ثارالله و خونبهای خدا هستند، یعنی همه سبب میشوند که اراده تشریعی خدای متعال احیا شود.علاوه بر این امام حسین (علیه السلام) فرمودند من قیام کردم که امر به معروف کنم، یعنی امرها و معروفهای خدای متعال مردهاند و من آمدهام آنها را احیا کنم.
نظر خودتان را ارسال کنید